آری آغاز عشق دوست داشتن است

در خودم فرو می روم و به نشانه های اطرافم زل می زنم . او از دور دست با دستان یخی به من نگاه می کند و من با قلبی که از درون می سوزد به دنبال راهی برای آب کردن یخ های اویم

هیچ چیز به اندازه دوری زجر آور نیست . هیچ چیز برای فهمیدن حد دوست داشتن قلب را منقلب نمی کند و هیچ چیز به اندازه نفهمیدن معنای رابطه ای که شکل گرفته و در جریان است نیست

گاهی با حرف و گاهی با سوز و گداز می گوید که چهار ستون وجودش با عشق تب دار گره خورده است اما فقط زبان و حرف های اوست که این حقیقت یا دروغ را فریاد می زند . وقتی که در رفتارها و عملکرد ها دنبال حقیقتی غیر از نگاه سرد و دستان یخ زده چیزی عایدت نمی شود

دلم تنگ نوشتن است . همان طور که دلم تنگ یک لبخند معنادار است . 

دلم تنگ گرفتن پنهانی و آشکار دستانم است . دلم تنگ گفتن دلم تنگت شده است،  است

دلم تنگ...

راستی او کیست و من کیستم .

درون آشفته ام را میگردم و از میان آشفتگی ها طروات باران را خواهانم

چشمانم را می بندم

سکوت همه جا را فرا می گیرد . نوازش نسیم خنکی لای موهایم احساس می کنم . صدای شرشر آب به همراه وزق های بیدار در آبگیر به گوش می رسد . از دور صدای خنده ای از میان چادر فامیل ام به گوش میرسد . واکمن را در گوشم میگذارم . صدای موسیقی پخش می شود و من پاهایم را بر روی شنهاو ماسه ها می گذارم . 

هنوز همان طراوت و همان بچگی را در وجودم احساس میکنم . بوی خاک از نم نم باران بلند می شود . به چشم های کوه و لرزش تک درختی که بر فراز کوه ایستاده است خیره می شوم 

قلب و روحم با طبیعت اطرافم همراه می شود . جریان آب تمام وجودم را سرد کرده است . اما آتش سوزان درونم تمام سرمای رودخانه را گرم می کند . 

دوباره به حال بر میگردم . نفس عمیقی می کشم . کلمات بر روی زبانم جاری می شود . کلمات قلقلکم می دهند . رقص درد را در شریان خونم و در دریچخه های قلبم حس می کنم .

پرواز می کنم و صدای باد را می شنوم . کلبه ای چوبی در دل یک کوهستان سرد خودنمایی می کند . پاهایم را بر لبهی پنجره می گذارم . بویی قدیمی از پشت شیشه های پنجره می اید و من ...

پست هایم‌را مرور کردم . این ایام چقدر تلخ نوشتم و چقدر از آسمان عاشقی دور شدم . من همان عاشق دیروز و امروزم 

ترس ها بر من غلبه کردند یا حرص ها و آز ها

چه اهمیتی دارد هر چه هست مرا در خود بلعیده است و راه نفس هایم  را سلب کرده است . هنوز دنبال آسمان عاشقی هستم ؟ انگار مسیر صعب العبوری است . 

گاهی اوقات احساس می کنم که کاملا لمسش می کنم . زمانی که با عشق با دخترم بازی های کودکانه می کنم . وقتی می خندد و وقتی مامان صدایم می کند . زمانی که همسرم بی خیال از تمام دغدغه های کنونی به من لبخند میزند و جام عشق را به خانه مان می آورد 

گاهی اوقات هم دور دورم . علی الخصوص که مشکلات مادی و معنوی گریبانم را می گیرند  . 

به هر حال آسمان عاشقی هر جاست آن را خواهم یافت

بدرود

ذره ذره مردن و لیز خوردن در گرداب تنهایی حس غریبی است .

پیش از آنکه شروع کنی فکر باختن را نمی کنی . فکر نمی کنی که همه ی مسیری که میروی بیراهه ای بیش نیست . با هزار امید و آرزو دریچه ها را می گشایی . دلت می خواهد زمین با تو لبخند بزند و زمان با موسیقی آرزوهایت برقصد . 

حقیقت!حقیقت  نمیدانم چیست و چه تعریفی مناسب اوست اما هر چه هست پتک یا شراب نوشین اما وقتی پیدایش می شود زیر و رویت می کند

نمیدانم الان چرا بیتابم .چه حقیقتی مرا به سوی نوشتن  و کلبه بلاگفایم آورده است . دوست داشتم زندگی چه رنگی داشت و چه قالبی برازنده ی عمر من بود ب

بی خیال

برای آرامش قلب باید باید قبول کرد بعضی حوادث قابل تغییر نیستند . گاهی اشتباهاتت می رنجاندت . اما باید صبور بود. صبر داروی روحانی آدم است . اگر صبر نباشد چگونه خود را آرام باید کرد؟

وقتی هیچ چیز آرامت نمی کند باید کمی بیشتر به درونت نگاه کنی حرص و آز ها را خاموش کنی  و پناه ببری به تقدیری که از سمت رب برنامه ریزی شده است 

سخت است . قبول اینکه نمی توانی اوضاع را کنترل کنی سخت است .